Opis
Muzeum Muchy w Pradze jest poświęcone Alfonsowi Musze, czeskiemu malarzowi i grafikowi, który stał się twarzą secesji. Mieści się w pałacu Kouniców, w cichej uliczce tuż przy placu Wacława, i działa od 1998 roku.
Jego historia zaczyna się 26 grudnia 1894 roku, gdy Sarah Bernhardt zapragnęła nowego plakatu do sztuki Gismonda, gotowego na Nowy Rok. Stali artyści drukarni byli na świątecznym urlopie. Zadanie dostał młody Morawianin, który akurat korygował tam odbitki: Alfons Mucha.
Plakat zawisł na ścianach Paryża 1 stycznia 1895 roku i wywołał sensację. Bernhardt zamówiła cztery tysiące kopii i podpisała z nim sześcioletni kontrakt. Plakaty i panele dekoracyjne Muchy stały się wręcz obrazem secesji.
Czekają tu te plakaty teatralne, dzięki którym rozsławił się z dnia na dzień, z długimi, smukłymi kobietami w ramach z kwiatów i aureolami ozdobnych wzorów. Obok plakatów są panele dekoracyjne, rysunki i obrazy.
Kolekcja opowiada też o drugiej połowie jego kariery. Urodzony w Iwanczycach na Morawach w 1860 roku, Mucha opuścił Paryż dla Pragi w 1910 roku, mając pięćdziesiąt lat. Pomalował Salę Burmistrza w Domu Municypalnym i zaprojektował pierwsze czechosłowackie banknoty i znaczki.
W latach 1912–1926 spędził lata nad dwudziestoma ogromnymi płótnami Epopei słowiańskiej, dziejów ludów słowiańskich, które w 1928 roku przekazał narodowi czeskiemu i uważał za swoje najważniejsze dzieło.
Aresztowany i przesłuchiwany po wkroczeniu Niemców do Pragi w 1939 roku, zmarł w lipcu tego roku.
Muzeum powstało jako wspólny projekt szwajcarskiego przedsiębiorcy Sebastiana Pawlowskiego, który odnowił pałac, i Fundacji Muchy. Prezentowane dziś prace pochodzą z kolekcji mistrza tenisa Ivana Lendla.
Jego historia zaczyna się 26 grudnia 1894 roku, gdy Sarah Bernhardt zapragnęła nowego plakatu do sztuki Gismonda, gotowego na Nowy Rok. Stali artyści drukarni byli na świątecznym urlopie. Zadanie dostał młody Morawianin, który akurat korygował tam odbitki: Alfons Mucha.
Plakat zawisł na ścianach Paryża 1 stycznia 1895 roku i wywołał sensację. Bernhardt zamówiła cztery tysiące kopii i podpisała z nim sześcioletni kontrakt. Plakaty i panele dekoracyjne Muchy stały się wręcz obrazem secesji.
Czekają tu te plakaty teatralne, dzięki którym rozsławił się z dnia na dzień, z długimi, smukłymi kobietami w ramach z kwiatów i aureolami ozdobnych wzorów. Obok plakatów są panele dekoracyjne, rysunki i obrazy.
Kolekcja opowiada też o drugiej połowie jego kariery. Urodzony w Iwanczycach na Morawach w 1860 roku, Mucha opuścił Paryż dla Pragi w 1910 roku, mając pięćdziesiąt lat. Pomalował Salę Burmistrza w Domu Municypalnym i zaprojektował pierwsze czechosłowackie banknoty i znaczki.
W latach 1912–1926 spędził lata nad dwudziestoma ogromnymi płótnami Epopei słowiańskiej, dziejów ludów słowiańskich, które w 1928 roku przekazał narodowi czeskiemu i uważał za swoje najważniejsze dzieło.
Aresztowany i przesłuchiwany po wkroczeniu Niemców do Pragi w 1939 roku, zmarł w lipcu tego roku.
Muzeum powstało jako wspólny projekt szwajcarskiego przedsiębiorcy Sebastiana Pawlowskiego, który odnowił pałac, i Fundacji Muchy. Prezentowane dziś prace pochodzą z kolekcji mistrza tenisa Ivana Lendla.