Opis
Hradczany (Hradčany) to dzielnica na wzgórzu wokół Zamku Praskiego, wysoko nad Małą Stroną: ciche place, szlacheckie pałace i punkty widokowe na całe miasto, kilka minut spacerem od katedry św. Wita.
Przy bramie zamku otwiera się plac Hradczański, otoczony Pałacem Arcybiskupim i pokrytym sgraffitami Pałacem Schwarzenbergów. Dalej, na placu Loretańskim, stoją kościół pielgrzymkowy Loreta i Pałac Czerninów, największy pałac szlachecki w Pradze. Do dzielnicy należy też klasztor na Strahowie.
Hradczany były osobnym miastem, od 1598 roku miastem królewskim z nadania Rudolfa II, aż do połączenia z resztą Pragi w jedno miasto w 1784 roku. Dziś prawie nikt tu nie mieszka: w 2021 roku poniżej 1800 mieszkańców, wobec niemal 13 000 w 1900 roku.
Legenda mówi, że dzwon Pałacu Arcybiskupiego, kupiony w innym mieście, odleciał z tęsknoty do domu i wrócił tylko po to, by bić dla umierającego arcybiskupa.
Przy bramie zamku otwiera się plac Hradczański, otoczony Pałacem Arcybiskupim i pokrytym sgraffitami Pałacem Schwarzenbergów. Dalej, na placu Loretańskim, stoją kościół pielgrzymkowy Loreta i Pałac Czerninów, największy pałac szlachecki w Pradze. Do dzielnicy należy też klasztor na Strahowie.
Hradczany były osobnym miastem, od 1598 roku miastem królewskim z nadania Rudolfa II, aż do połączenia z resztą Pragi w jedno miasto w 1784 roku. Dziś prawie nikt tu nie mieszka: w 2021 roku poniżej 1800 mieszkańców, wobec niemal 13 000 w 1900 roku.
Legenda mówi, że dzwon Pałacu Arcybiskupiego, kupiony w innym mieście, odleciał z tęsknoty do domu i wrócił tylko po to, by bić dla umierającego arcybiskupa.