Opis
Pałac Wallensteina (Valdštejnský palác) to barokowy kompleks na Małej Stronie, kilka kroków poniżej Zamku Praskiego: wielki pałac, włoski ogród z grotą i woliera oraz dawna ujeżdżalnia używana na wystawy. Pałac jest siedzibą czeskiego Senatu.
Aby zrobić miejsce, Albrecht von Wallenstein kazał zburzyć 26 domów, sześć ogrodów i dwie cegielnie. Dowódca cesarskich armii w wojnie trzydziestoletniej chciał rezydencji dorównującej Zamkowi Praskiemu. Zbudował ją w latach 1623–1630 z włoskimi architektami i artystami, a mieszkał w niej ledwie rok.
W 1634 roku cesarz Ferdynand II, nieufny wobec wyrachowanego umysłu swojego generała, kazał go zamordować w Chebie. Pałac pozostał w rodzinie Wallensteinów do 1945 roku, a dziś mieści Senat, wokół czterech dziedzińców.
W środku dwukondygnacyjna Sala Główna ma fresk stropowy florentczyka Baccia del Bianco, na którym Wallenstein jako Mars, bóg wojny, kieruje rydwanem bojowym. Zwróć uwagę na konie: Marsa zwykle pokazuje się z trzema, ale książę trzyma lejce czterech, co jest oznaką jego próżności.
Pałac słynie też z korytarzy, które pozwalały księciu przejść z sali audiencyjnej do gabinetu i do stajni bez przechodzenia przez żadną komnatę. Baccio del Bianco pomalował Korytarz Mitologiczny scenami z Metamorfoz Owidiusza i Korytarz Astronomiczny z czterema kontynentami i znakami zodiaku.
Ogród jest w stylu włoskim, z wolierą, grotą i wielką sala terreną, loggią o trzech arkadach, w której książę jadł wobec fontann i szeregów brązowych posągów Adriaena de Vriesa. To kopie: Szwedzi zabrali oryginały w 1648 roku i stoją w pałacu Drottningholm.
Na końcu ogrodu Ujeżdżalnia księcia w XX wieku była wynajmowana producentom samochodów i warsztatom, między innymi firmie Laurin & Klement. Odnowiona pod koniec lat 90., od 2000 roku gości wystawy czasowe Galerii Narodowej.
Aby zrobić miejsce, Albrecht von Wallenstein kazał zburzyć 26 domów, sześć ogrodów i dwie cegielnie. Dowódca cesarskich armii w wojnie trzydziestoletniej chciał rezydencji dorównującej Zamkowi Praskiemu. Zbudował ją w latach 1623–1630 z włoskimi architektami i artystami, a mieszkał w niej ledwie rok.
W 1634 roku cesarz Ferdynand II, nieufny wobec wyrachowanego umysłu swojego generała, kazał go zamordować w Chebie. Pałac pozostał w rodzinie Wallensteinów do 1945 roku, a dziś mieści Senat, wokół czterech dziedzińców.
W środku dwukondygnacyjna Sala Główna ma fresk stropowy florentczyka Baccia del Bianco, na którym Wallenstein jako Mars, bóg wojny, kieruje rydwanem bojowym. Zwróć uwagę na konie: Marsa zwykle pokazuje się z trzema, ale książę trzyma lejce czterech, co jest oznaką jego próżności.
Pałac słynie też z korytarzy, które pozwalały księciu przejść z sali audiencyjnej do gabinetu i do stajni bez przechodzenia przez żadną komnatę. Baccio del Bianco pomalował Korytarz Mitologiczny scenami z Metamorfoz Owidiusza i Korytarz Astronomiczny z czterema kontynentami i znakami zodiaku.
Ogród jest w stylu włoskim, z wolierą, grotą i wielką sala terreną, loggią o trzech arkadach, w której książę jadł wobec fontann i szeregów brązowych posągów Adriaena de Vriesa. To kopie: Szwedzi zabrali oryginały w 1648 roku i stoją w pałacu Drottningholm.
Na końcu ogrodu Ujeżdżalnia księcia w XX wieku była wynajmowana producentom samochodów i warsztatom, między innymi firmie Laurin & Klement. Odnowiona pod koniec lat 90., od 2000 roku gości wystawy czasowe Galerii Narodowej.